طراحی نشان برای رویدادی در مقیاس المپیک زمستانی همیشه یک چالش تکراری پیش پای دیزاینر می‌گذارد: چطور بدون کشیدن مستقیم یک کوه برفی نوک‌تیز، حس رشته‌کوه‌های آلپ را منتقل کنیم؟
فرانسه پس از هویت بصری پر سروصدای Paris 2024 (که چهره ماریان و مشعل را در قالب فرمی آرت‌دکو تلفیق کرده بود)، این بار برای المپیک و پارالمپیک زمستانی ۲۰۳۰ رویکرد متفاوتی در پیش گرفته است. در رویداد شهر بریانسون (Briançon)، کمیته برگزاری رسماً امضای جدید مسابقات را با نام خلاصه‌شده‌ی Alpes 2030 و با دو نشان هماهنگ معرفی کرد؛ نشان‌هایی که مفهوم اصلی‌شان بر پایه «کوهستان آشکارشده در نور» شکل گرفته است.
ساختار فرمی: نور، پرتو و نقطه همگرایی
اگر به فرم نشان نگاه کنی، متوجه می‌شوی طراحان به جای تصویرسازی یک قله به سبک وکتورهای رایج توریستی، طرح را روی سه محور مفهومی استوار کرده‌اند:
۱. پرتوهای نور (Rays of Light): خطوط زاویه‌داری که پرتوهای تابیده بر دامنه‌ها را تداعی می‌کنند و مرز میان سایه و روشنایی صخره‌ها را نشان می‌دهند.
۲. قله و پستی‌بلندی‌ها (Mountain Peaks): زاویه‌ها طوری به سمت بالا هدایت شده‌اند که ساختار شیب و خط‌الراس کوه را در ذهن بیننده بازسازی کنند.
۳. نقطه همگرایی (Point of Convergence): محل برخورد پرتوها درست در بالاترین بخش، فرم نوک قله و حس اتحاد ورزشکاران را یادآوری می‌کند.
نکته فنی مهم در هندسه این نشان، کنترل ضخامت‌ها و فضاهای منفی است. فرم به گونه‌ای خلوت و هندسی چیده شده که در مقیاس‌های بسیار کوچک، مثلاً روی آیکون اپلیکیشن، نشانگرهای تایم‌کد مسابقات تلویزیونی یا بج سینه ورزشکاران، وضوح خودش را حفظ کند و درگیر دیتیل‌های ریز و ناخوانا نشود.
پالت رنگی: درخشش آلپی به جای سرمای کلیشه‌ای
در دیزاین ورزش‌های زمستانی معمولاً اولین انتخاب، طیف آبی یخی و سفید است. تیم دیزاین Alpes 2030 این پالت را با پدیده‌ای طبیعی به نام Alpenglow پیوند زده است؛ همان سرخی و سرخی-صورتی ملایمی که در لحظات گرگ‌ومیش، دقایقی پیش از طلوع یا بعد از غروب خورشید، روی نوک قله‌های برفی می‌‌نشیند.
ترکیب رنگی نشان شامل دو طیف متضاد و مکمل است:
- سرمه ای تیره (Midnight Blue) و لاجوردی (Azure): برای القای ثبات، ارتفاع، سایه‌های عمیق دره و افق برف‌گرفته.
- سرخ و صورتی گرم (Alpenglow): برای تزریق گرما، هیجان ورزشی و بازتاب پرتوهای خورشید بر پیکره یخ‌زده سنگ‌ها.
این کنتراست باعث شده نشان در مدیاهای چاپی و دیجیتال جلوه‌ای مدرن داشته باشد؛ نه بیش از حد سرد به نظر برسد و نه از بافت طبیعی محیط مسابقات فاصله بگیرد.
سیستم یکپارچه میان المپیک و پارالمپیک
از نگاه هویت بصری، یکی از درس‌های خوب این پروژه، ارتباط نشان المپیک با نسخه پارالمپیک است. نشان‌ها کپی برابر اصل یکدیگر نیستند، اما لحن فرمی، زاویه شکست‌ها و زبان بصری یکسانی دارند؛ در واقع دو قرائت از یک جغرافیای مشترک به حساب می‌آیند. این شیوه به طراحان اجازه می‌دهد تا در استیج‌بندی مسابقات، لباس داوران و طراحی گرافیک محیطی استادیوم‌ها، ساختار بصری منسجمی خلق کنند که بدون سردرگمی، تنوع پذیر باشد.
همچنین تغییر استراتژیک نام رسمی پروژه از عبارت طولانی فرانسوی/انگلیسی به نام موجز Alpes 2030، تایپوگرافی را به مراتب تمیزتر کرده است. این خلاصه‌سازی دست طراح گرافیک را برای چیدمان لوگوتایپ در کنار نماد در فرمت‌های عمودی و افقی کاملاً باز می‌گذارد.
جمع‌بندی: درس این پروژه برای دیزاینرها
نشان Alpes 2030 نمونه موفقی از ساده‌سازی سوژه‌های پرتکرار است. وقتی قرار است برای برندی با مضمون کوه، طبیعت یا سرما هویت خلق کنید، نیازی نیست تک‌تک صخره‌ها یا دانه‌های برف را به تصویر بکشید. یافتن یک مفهوم پایه مثل «نور و پرتو» و پیاده کردن آن با خطوط ساده، به دیزاین ماندگاری و انعطاف کاربردی می‌دهد؛ عنصری که در رویدادهای سنگین چندرسانه‌ای بیش از هر جلوه بصری پیچیده‌ای به کار می‌آید.
گفتوگو
دیدگاه‌ها (۰)
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید!